A WORLD PRESS

15 Temmuz akşamı başlayan darbe girişimi gece yarısı  sonrasında şiddetini artırmıştı. 

Jetler Meclis’i bombalıyordu.

Tanklar halka ateş açıyordu. 

Atatürk Havalimanı darbeciler tarafından sarılmıştı. 

TRT’de spikere namlu tehdidiyle “darbe bildirisi” okutulmuştu. 

CNN’i de basmışlardı. 

Darbe girişiminin nereye evrileceği belli değildi. 

Ama… 

Milliyet daha o saatlerde dimdik karşı tavır koyan bir yıldırım baskı hazırlamıştı.  

Yazımın başlığı çok netti. 

“Demokrasi ilelebet payidar…” 

Yazıda politikaya meraklı bir genç olarak, 27 Mayıs 1960 ihtilaline ve Talat Aydemir’in  

22 Şubat darbe girişimine tanık olduğumu, Aydemir’in ikinci kez darbe kalkışımı olan 21 Mayıs’ı, 12 Mart 1970 muhtırasıyla komutanların askeri müdahalesini,  

12 Eylül 1980 ihtilalini ise gazeteci kimliğimle izlediğimi yazmıştım.  

…………….. 

Daha öncekilerde görmediğim şey, 15 Temmuz kalkışımında yaşanmıştı. 

İlk kez 15 Temmuz 2016’da halk, havaalanına, meydanlara, caddelere, İstanbul’da köprüye sel suları gibi akmıştı. 

Halk ilk kez demokrasiye sahip çıkmıştı. 

Evet… 

Bu bir “ilkti.” 

Yazıyı “olmamalıdır” ara başlığı ve şöyle satırlarla bitirmiştim.

21. yüzyılın Türkiye’sinde artık  darbeler kabul edilemez. Türkiye bu demokrasi testini başarıyla aşmak durumundadır. Ve... Artık hiçbir ülke gizli servisleri liderlerine “Bizim çocuklar başardı” diyemez. Ne yazık ki bu -asla kabul edilemez- darbe macerası asker kanı döktü. Kendi silah arkadaşlarına silah doğrulttular. TBMM’yi bombaladılar, CNN’i bastılar. Bu da çok acı. Neyse ki hepsi geride kalacak.  

.............  

Son söz: “Demokratik Türkiye Cumhuriyeti -bazı bedhahlara  rağmen ilelebet payidar olacaktır.”  

…………… 

Ne ilginçtir ki 2018-2019 sürecinde Beyaz Saray Güvenlik Danışmanı olan fırça bıyıklı John Bolton önceki gün  

CNN’e bir “itirafta” bulundu: 

“Bazı ülkelerde darbelere destek verdim.” 

Bu itiraf zaten bilinen ama kanıtı olmayan “ABD parmak izidir.” 

2016’da aynı görevi yapmakta olan Susan Rice’ın da üzerine kopkoyu  bir kuşku gölgesi düşürmektedir. 

12 Eylül 1980 ihtilalinden sonra  

CIA Başkanı, dönemin ABD Başkanına “Bizim çocuklar başardı” diyerek haber (müjde!!) vermişti. 

Bu kez 16 Temmuz sabahı Susan Rice da ABD Başkan’ına ezik bir şekilde boynunu bükerek, “Bizim çocuklar başaramadı” demiş olabilir mi?